Ватан меҳри билан

Янги йил арафасида Тошкент шаҳрининг Юнусобод туманидаги “Шаҳристон” маҳалла фуқаролар йиғини ҳудудида “СОС” – Ўзбекистон болалар маҳаллалари” уюшмасига қарашли иккинчи ёшлар уйи ташкил қилинди. Тошкент шаҳар ҳокимлиги Тошкент ахборот технологиялари университети талабалар турар жойининг биринчи қаватини тўла таъмирлаб, уларнинг ихтиёрига берди. Бу ерда ўсмирларнинг ўн олти ёшдан кейинги даврда яшаши, ҳаётга мослашуви, уларни маънавий, ҳуқуқий, психологик қўллаб-қувватлаш мақсадида муайян муддатли ёрдам кўрсатиш тизими йўлга қўйилган.

Уюшма таркибидаги биринчи ёшлар уйи 2009 йил Чилонзор туманида ташкил этилган. Эндиликда унинг 30 дан ортиқ тарбияланувчиси ўзининг мустақил ҳаётини тўғри ўзанга қўйишга муваффақ бўлаётир. Ёшлар уйи умумий таълим масканини тамомлаган ва илк мустақил ҳаётини бошлаётган ўсмирлар учун мўлжалланган. “СОС” – Ўзбекистон болалар маҳалласи”дан бу масканга кўчирилган болаларга юқори малакали мутахассислар, педагог мураббийлар, психологлар кўмагида илк мустақил ҳаётга оид билим ва кўникмалар, касб танлаш, ишга жойлаш, шахсий салоҳиятини ривожлантиришга оид билимларни эгаллашида яқиндан кўмаклашилади. Бу ерда ўсмир ёшидаги ўғил-қизлар оиладаги каби турмуш кечириш, ўз маблағларини тўғри режалаштириш, рўзғор ва хўжалик ишларини оқилона юргизишга ўргатилади.

Биз иккинчи ёшлар уйининг тарбияланувчилари билан учрашиб, суҳбатлашиб, ижтимоий муҳофазага муҳтож бўлган яъни ота-она қарамоғидан маҳрум бўлган болаларни таълим тарбияси билан бирга уларнинг келажакда бирор касбни эгаллаб, турар-жойга эга бўлиб, жамиятнинг фаол аъзосига айланишига, ушбу усул ўзини тўла оқлаётганига гувоҳ бўлдик. Қуйида ўсмирларнинг фикр ва мулоҳазаларини эътиборингизга ҳавола этамиз.

Ўзбекистон – жаннатмакон ўлкам

Мадинабону Эргашева:

– Таътилларда ҳомийларнинг кўмагида мамлакатимизнинг тарихий жойларига саёҳат уюштирамиз. Самарқанд, Бухоро, Хоразм ва Фарғонанинг диққатга сазовор жойларини кезиб келганмиз. Тошкентнинг маданий ёдгорликларини, хушманзара жойларини томоша қилгани жамоамиз билан тез-тез чиқиб турамиз. Бир сафар телеминорага чиқиб пойтахтнинг беқиёс манзараларини кузатдик. Юртимизнинг буюклиги, тарихимизнинг улуғворлиги, Ўзбекистонимиз жаннатмонанд ўлка эканлиги мени ҳамиша лол қолдиради. Ҳозир Тошкент меҳмонхона хўжалиги коллежининг 2-босқич талабасиман. Келажакда шу юртга муносиб фарзанд бўлиб, туризм соҳасининг ривожланишига хизмат қилишни кўнглимга тугганман.

Опам ДўКОН очяпТи

Моҳларой Мўминова:

– Акам ва опам билан болалигим шу муассасада – “СОС” – Ўзбекистон болалар маҳалласи”да бирга ўтди. Ҳозир улар Фарғонада яшашади. Опам фарзандли, гўзаллик салонида ишлайди. Яқинда ундан хат олдим. Ўзининг хусусий дўкони ва салонини очаётган экан. Меҳр масканига келганимиздан номимизга ҳисоб рақами очилиб банкка давлат томонидан пул қўйилади. Опам жамғармани олиб ана шу мақсадларга ишлатаётган экан. Яна гўзаллик салони очиш учун давлатдан кредит ҳам олибди. Эшитиб жуда хурсанд бўлдим. Мен ҳам уларга ўхшаб тадбиркор бўлишни орзу қиламан.

Хорижий тилларни ўрганяпман

Наргиза Айтанова:

– “СОС” – Ўзбекистон болалар маҳалласи”даги ўнинчи хонадонда истиқомат қилганман. Биз олти ака-ука, опа-сингил эдик. Масканимизнинг ўзида эса 45 нафар бола аҳил-иноқ яшардик. Кўнгилли кишилар бизга хорижий тилларни ўргатар эди. Мен ўшанда инглиз ва корейс тили тўгарагига қатнаганман. Ниятим Ўзбекистон Давлат Жаҳон тиллари университетида ўқишдир.

Ёшлар уйига ўтганимдан кейин ҳам шу машғулотларни давом эттира бошладим. Ҳозир корейс марказига қатнаяпман ва инглиз тилини ўрганиш учун коллеждаги машғулотлардан кейин нодавлат-нотижорат ташкилоти қошидаги инглиз тили курсига боряпман. Гоҳида бироз машғулотлар чўзилиб кечроқ қолсам ёшлар уйининг мураббий-педагоглари дарҳол суриштира бошлайди. Уларнинг меҳри кўнглимни тоғдек кўтаради. Масканимизда навбатчилик ташкил қилганмиз. Педагог-мураббийлар билан бирга ҳафтада бир марта озиқ-овқатларни харажат қиламиз. Биргалашиб ошхонада овқат тайёрлаймиз. Кеч келган пайтларимда худди уйдагидек мен учун овқат олиб қўйишади, ва дўстларимнинг, мураббийларимнинг тезроқ овқатланиб ол деб чорлашлари қалбимни илиқликка тўлдиради. Хонамизда икки киши турамиз, ўзимизнинг кийим жавонимиз, иш столимиз мавжуд. Туғилган кунларни, байрамларни тантанавор нишонлаймиз. Бу тадбирлар бизни янада жипслаштиради.

Биз бунёд этган боғ

Дмитрий Мекуряший:

“СОС” – Ўзбекистон болалар маҳалласи” ёнида ташландиқ бўлиб ётган ерни туман ҳокимлигининг рухсати билан боғ-роғ қилдик. У ерда юртимизда ўсадиган юздан ортиқ ўсимликларнинг турлари бор. Арчаларни экканимизда биз билан тенг эди. Бир-биримизга ҳазллашиб бўйларимизга ўлчаб экканмиз. Ўз қўлимиз билан яратган боғни кезишни хуш кўраман. Бу гўзал, мафтункор табиат гўё болалигимизнинг ширин дамларидан ёдгорликдек. Инсоннинг қўли гул, у барча ишга қодир, дейман шу боққа боқиб. Барча гўзалликнинг бош сабабчиси ташаббускорликдир. Бу боғ ташаббускорлигимизнинг, юртга, элга, табиатга бўлган меҳримизнинг рамзидир.

Халқимиз кам бўлмаган, кам бўлмайди

Дониёр Маҳкамов:

– Асли фарғоналикман. Шеър ўқишни, қўшиқ хиргойи қилишни хуш кўраман.

“СОС” – Ўзбекистон болалар маҳалласи”да Ватанимизнинг меҳр-эътибори туфайли бизни оналик муҳаббати билан тарбиялашди. Айни кунда коллежда ўқияпман. Энди билим олиб, ҳаётда ўз ўрнимизни эгаллашимиз лозим. Мен билан бирга шу масканга келган акам Шавкат Азимов Россиянинг Плеханов номидаги иқтисодиёт университетининг Тошкент филиалини тугатиб ҳозир банкда ишлаяпти. Ҳаётидан жуда мамнун. Фарғонада яшайди, тез-тез қўнғироқлашиб турамиз. Мен эса олий ўқув юртини тамомлаб, Фарғонада метрополитен қурилишида қатнашишни орзу қиламан. Буни пойтахтдаги “Бунёдкор” спорт комплексининг очилишига борганимда, у ердаги беҳад гўзал бунёдкорлик ишларини кўрганимда юрагимга туйдим.

Илк муваффақият

Беҳзод Исмоилов:

– Мамлакатимизда ёшларга кўрсатилаётган улкан эътибор ва ғамхўрлик бизни беҳад қувонтиради. Шу билан бирга зиммамизга катта масъулият ҳам юклайди. Яратилаётган шароитларнинг қадрига етишга, Ватанимизга, халқимизга муносиб фарзандлар бўлишга интиламиз. Мен дастлаб пойтахтдаги 49-умумтаълим мактабини, сўнгра коллежни тугаллаб, ҳозир Ўзбекистон Давлат Санъат ва маданият институтида таҳсил оляпман. Айни кунда институтнинг учунчи босқич талабаси бўлсам-да, 2-ёшлар уйининг сардори – мураббийимиз Мақсуд Қодиров тез-тез институтга бориб, ўқитувчиларимиз билан учрашиб, ҳолимиздан хабар олиб туради.

Институт талабалари ҳамкорликда яратган ва интернетга жойлаштирилган “Севги тарихи” асарини саҳналаштиришда иштирок этдим. Бу менинг санъат оламидаги дастлабки қадамим бўлади. Яқинда эса Сардор Рахимхоннинг “Танҳогинам” қўшиғи учун ишланган клипда биринчи ролимни ижро этдим. Бу ижодий изланишлар менга олам-олам завқ-шавқ бағишлайди.

Чеварликни хуш кўраман

Саодатхон Ахмадбекова:

– Мирзо Улуғбек туманидаги саноат коллежида ўқийман. Тикувчилик, тўқувчилик, дизайнерлик менинг севимли машғулотим. “Ёшлар уйи”мизга тикув машинаси совға қилишди. Мен коллежда олган билимларимни уйга келиб ана шу чеварлик машинасида мустаҳкамлайман.

Уйимиздаги барча ёшларнинг тикиш-бичиш ишларини жон-дилим билан бажариб бераман. Масканимизнинг кираверишида “Ёшлар уйи”нинг миллий рамзи туширилган сўзанага кўзингиз тушади. Жуда гўзал тўқилган. У фабрикада махсус тайёрланиб, совға қилинган. Айни кунда унинг нусхасини тайёрлаш устида изланаяпман.