Шукрона

Кулди иқбол, сурмоқдаман давру даврон,

Кўнгил тўқдир, фаровонлик, кунда меҳмон,

Бу кунларим аждодларга бўлган армон,

Истиқлолни кўрганимга минг шукрона,

Ўйнаб-кулуб юрганимга минг шукрона.

Куни кеча қўлим калта, етмай кучим,

Қанча орзу армон бўлди, куйди ичим,

Бошдан ошиб ётар эди ғам ташвишим,

Ғамдан олис кетганимга минг шукрона,

Улуғ кунга етганимга минг шукрона.

Чумолидек билмасам-да сира тиним,

Кўз ёшлардан аримасди бирор куним,

Байрам эди, гар супрада бўлса уним,

Тақчиллиг-у оч-юпунлик ҳам бегона,

Тўкис ҳаёт, тўқлик учун минг шукрона!

Ойдин ҳаёт қучоғида болаларим,

Мангу тинди кўзимдаги жолаларим,

Кўкка етди йиғлаб қилган нолаларим,

Ҳур диёр-у давронимга минг шукрона,

Бахт меъмори-сарбонимга минг шукрона!

Мен биламан, юртим, ойдин келажагинг,