Сени юракдан алқайман – ватан!

Ўқув йили якунига етаётган пайтда адбиёт ўқитувчимиз бизларга таътил давомида Ватан туйғуси ҳақида иншо ёзиб келишни топширдилар. Ўйланиб қолдим, Ватан дегани нима ўзи? Менинг назаримда ватан бу бобомнинг ҳар куни дастурхон бошида узундан узоқ дуо қилишларига, бувимнинг хотиржамлик билан ўтириб бизларга туғилиб ўсган жой нималиги ҳақида маслаҳату ривоятлар айтиб беришларига сабаб бўлган муқаддас ошён. Онамнинг биздан хотиржамлиги, бизнинг эса келажакда ўзимиз истаган инсон бўлишимизни таъминлайдиган меҳрибон она. Ватан энг аввало менинг оилам, маҳаллам, мактабим ва бор йўғимдир.

Ҳар бир инсоннинг ўзи туғилиб, ўсган ватани бўлиб, бу ошён ўша инсон учун муқаддас ҳисобланади. Унинг муқаддаслигини ватан тарихи, унинг меъморий обидалари, чеҳрасида қуёшнинг тафти мужассам, меҳри дарё инсонларида кўраман. Саждагоҳдек муқаддас саналишининг боиси ҳам меҳнаткаш, қўли гул одамлари, олтинга тенг тупроғи, жаннатга қиёс иқлимида деб ўйлайман.

Оддийгина қилиб айцам, ватан – бу мен туғилиб ўсаётган шаҳрим, менинг оилам, менинг мактабим, менинг маҳаллам. Умуман ватан десам, шу она диёримда кечаётган ҳар бир лаҳзаларим, яқинларим, мен кўрган ва яшаётган гўзал шаҳримнинг ҳар бир бурчаги кўз олдимда кафтдек намоён бўлади.

Ватанни севмоқ – иймондандир. Ватанни севиш, уни ардоқлаш, кўз қорачиғимиздай асраб-авайлаш ҳар биримизнинг муқаддас бурчимиздир.

Ҳар сафар юртим ҳақида ижод қилганимда, уни гўзаллигини, нечоғли муқаддаслигини ҳис этаман. Сени ўз ижодимда, қалбимда алқайман – Ватан!