Отам эрур қуёшим

Ота-онам

Онажоним – офтобим –

Меҳри бир дарё.

Онажоним – посбоним –

Сўзи бир дунё.

Онамнинг кўзларидан

Нур ёзғилар ҳамиша.

Отамнинг сўзларидан

Шаҳд билинар ҳамиша.

Агар дунё айланиб,

Бўлса чархпалак.

Ота-онам олдида

Шу ҳам бир кўлмак.

Отам эрур қуёшим.

Онам менинг ойимдир

Икковлари ёнимда

Менинг улкан бахтимдир.

 

 

Ватан

Ватан не деб сўрашса,

Шундай жавоб берардим.

Ота-онам, оиламни –

Ватан деб таърифлардим.

Мактабим, юрган йўлим –

Пахтазорим-чаманим.

Тандир, ўчоқ борини –

Ватан деб ардоқлардим.

Кимки ватан не деса,

Шундай деган бўлардим.

Ўзбекнинг чўл-биёбонин

Ватаним деб суярдим.

Яна ким ватан деса,

Ардоқласа қадрин билса,