Осуда оиламнинг қалқони – Ватан

Фарзандим Умиджон шу йилги баҳорда икки ёшни қаршилади. Ҳар сафар ишдан уйга қайтганимда қаршимга пешвоз чиқиб, салом беради-да маҳкам қучоқлаб олади. Рафиқам Дилбарой унинг ўткир зеҳни ва янги-янги одатларини завқланиб сўзлаб бераётганида севинаман, мамнун чеҳрасидан дилим яйрайди. Шошмасдан одимлаётганини кўриб ҳамиша босган изларинг равон, мустаҳкам, толеинг баланд ва нурли бўлсин дея ният қиламан.

Ёшлигимдан ота-онасиз вояга етган бўлсамда, давлатимиз томонидан яратилган имкониятлар ва ғамхўрлик сабаб Жиззах шаҳридаги 29-сонли “Меҳрибонлик” уйида Норқул Тоғаев, Манзура опа Ўролова каби кўплаб меҳрибон инсонлар туфайли ота-она меҳрига зориқмасдан улғайдим. Ҳаётда ўз ўрнимни топишга муваффақ бўлдим. Ҳозирда ўзим севган касб – спорт мураббийи сифатида “Меҳрибонлик” уйида фаолият юритяпман. Кўплаб шогирдларим бор. Уларнинг спортга бўлган қизиқиши жуда юқори. Зеро, Юртбошимизнинг ташаббуси билан муассасамизда ташкил этилган барча жиҳозлар билан таъминланган замонавий спорт зали болаларнинг спортга бўлга қизиқишини янада оширмоқда. Кўплаб ўқувчиларим турли мусобақаларда муваффақиятли иштирок этиб, ғолибликни қўлга киритган. Ҳатто ўз тақдирини спорт соҳаси билан боғлаётган ёшлар ҳам йўқ эмас. Бунда менинг ҳам ҳиссам борлигидан қувонаман, албатта.

Бир инсонга мустақил ҳаётда ўз ўрнини топишга кўмаклашиш, далда бўлишдек улкан бахт бўлмаса керак. Мен ҳам ана шу бахтдан униб-ўсдим, ўз ҳаёт йўлимни аниқ белгилаб одим. Яхши инсонларнинг кўмаги билан оила қурдим. Ҳозирда рафиқам Дилбарой билан давлатимиз томонидан бизга ажратилган уй-жойда ўғлим Умиджоннинг тарбияси билан машғул бўлиб осуда ҳаёт кечиряпмиз. Уларнинг бахти, фаровонлиги учун бор куч ва иқтидоримни аямайман. Куни кеча бир ойлик ҳарбий хизматдан қайтдим. Эндиликда ҳарбий соҳада ўз фаолиятимни давом эттириш ниятидаман. Бир бахтли оила бўлса шундай бўлади-да. Кўрсатилган яхшилик ва ғамхўрлик учун миннатдорман.