“Меҳнатни манга ёр этти, меҳнатқа мени”

Заҳириддин Муҳаммад Бобур

Жисмимда иситма тобидин оташдур,

Жонимг'а балоу г'усса бебаркашдур,

Ко'п дард ила г'амдин манга нохушлуқ эди,

Сен со'рг'али эй ҳабиб, Ко'нглум хушдур.

* * *

Даврон мени о'ткарди сару самондин,

Айирди бир ё'ли мени хонумондин,

Гаҳ бошима тож, гаҳ балойи та'на,

Неларки, бошимг'а келмади даврондин.

* * *

Неча бу фалак солгуси г'урбатқа мени,

Ҳар лаҳза тугангусиз машаққатқа мени,

Не чора қилай, нетайки, Тенгри го'ё

Меҳнатни манга ёр этти, меҳнатқа мени.

* * *

Аҳбобг'а қилсанг гузар, эй ел, ногоҳ,

Ул жам'ни бу со'зимдин этгил огоҳ,

Сиз ко'ргандек эсон-саломаттурбиз,

Сиз дог'и эсон бо'лг'айсиз, иншооллоҳ.

* * *

Ул хатки, анда сени мен ёд этгаймен,

Ко'з оқида кошки савод этгаймен,

Кифриклардан анга қалам рост қилиб,

Ко'з қаросидин анга мидод этгаймен.

* * *

Хатинг била ко'нглагингни ирсол эттинг,

Қайг'у била меҳнатимни помол эттинг,

Ул хат била хотиримни хурсанд айлаб,

Бу ко'нглак ила ко'нгулни хушҳол эттинг.

* * *

Толе' ё'қи жонимг'а балолиг' бо'лди,

Ҳар ишники, айладим – хатолиг' бо'лди.

О'з юртни қо'йиб, Ҳинд сори юзландим,

Ё раб, нетайин, не юз қаролиг' бо'лди.

Бировнингким, бировдин ко'нгли қолур,

Киши юз со'з била ко'нгулни олур.

Ажабким, мендин, эй дилдор, то'йдинг,

Менинг ко'нглумни бир со'з бирла қо'йдунг.