HAVAS

Шарофат опа қизига янги кўйлак олиб бермоқчи бўлди. Улар шаҳарга йўл олар экан тирбанд автобусда ўтирган ўспирин йигит дарҳол ўрнидан туриб Шарофат опага жой берди. – Раҳмат ўғлим, умрингдан барака топ,– онахоннинг алқашидан бироз ўнғайсизлаган йигит, “арзимайди”, деб қўйди. – Қизим мана бу пулни чиптачига берасан,– онасининг узатган пулини олган Нигора одамлар орасидан аланглаб чиптачини қидирди. Чипта сотаётган йигит келиб Нигорадан 700 сўм пул сўраб, негадир Шарофат опани кўрмасдан ўтиб кетди. Автобусдан тушаётганларида – Йўл ҳақимизни бердингми қизим,– дея сўраган Шарофат опага Нигора елка қисиб чиптачи мендан етти юз сўм пул олди, бошқа сўрамади,– деб жавоб берди. – Вой, мен учун бермабсан-ку, мана бу пулни узатиб юборинглар, автобусдан тушаётган одамларга ҳалақит бермаслик учун ўзини четга олди онаси. Йўлда кетаётганларида Нигора онасининг бирдан хомуш тортиб қолганини кўриб лабини тишлади. Онасининг унга кўйлак олиб бераётганида ҳам, уйга қайтиш учун автобус бекатига келганларида ҳам чиройи очилмаганини кўриб, – Ойижон билмабман, мени кечиринг, деди астагина шивирлаб.

– Қизим ҳар бир касбнинг ўз машаққати бўлади, агар йўл пулини тўламаганимизда шофёр амакингни ҳақига хиёнат қилган бўлардик. Хатоингни тушунганинг яхши, бошқа бундай қилмагин,дея қизининг сочларини силаб қўйди Шарофат опа. Бошини қуйи солган Нигора ич-ичидан ойисига ҳавас қилиб борарди.