Бойлигим сенсан-ку, сенсан борлиғим

Онам алласида сени танидим,

Мург'ак шууримга о'зинг бердинг нур.

Дунёда, мен ахир сенсиз ким эдим,

Сен борсан, қалбимда ёнади г'урур.

Тиллар ко'п. Уларнинг энг софи сенсан,

Нафосат, тароват бордир, шубҳасиз.

Бироқ суҳанимнинг сенда жаранги,

Оллоҳ насиб этган ноёб туҳфасан...

Бойлигим сенсанку, сенсан борлиғим

Ҳар битта лутфда ко'раман о'зни.

Лафзим латофати, ша'ним-орлигим,

Бо'йи, чиройи бор сендаги со'зни.

Мозий сабоқлари тушганда ёдга,

Бутун вужудимни титратар г'урур.

Навоий фахрдур ҳар бир авлодга,

Қанчлик салобат, қандайин сурур.

Яссавий ҳикмати сендадур равон,

Го'ё, қуримаган ҳали сиёҳи.

Билмадим, бормикан сендайин забон,

О'зимга сиг'майин кетаман, гоҳи.

Бобурнинг баёти қолдиради лол,

Фурқат фарёдини ко'рмайман ҳеч кам.

Лутфий лафзи эрур бамисли зилол,

Муқимий мунгида оҳанг мужассам.

Инжулар ко'раман Чо'лпон тилида,

Нодира ноласи дилимга сирдош.

Огаҳий орзуси ёнар қалбимда,

Машраб матонати руҳимга ё'лдош.